خب دیگه، بسه. برگردیم به خونه.

همین حالا سریال go on که عسل معرفی کرد رو تموم کردم. قبل از اون هم سریال shrinking رو دیده بودم. به شکلی اتفاقی. در هر دو سریال نقش اول مرد درگیر فوت زنش هست. آیا این‌ها نشانه‌ی چیزی هست؟ آیا کائنات مرا برای اتفاقی آماده میکند؟ آیا همزمانی‌ها معنایی دارند؟ آیا سیستم خط رو خط شده است؟

این روزا زیادی در بند نشانه‌ها هستم و بابتش به خودم افتخار نمی‌کنم قطعا. به جاش دنبال منطق و واقع بینیم میگردم. انشالله که خواهم جُست.

بازگشت باشکوهی نیست، قبول. اما کی در بند شکوهه! زنده باد دیوآل بودن، هان؟!