خب، حالا رسیده ایم به آخر هفته و البته اوایل یک ماه نو. جایی که تصمیم گرفته ام قرار بگیرم. کمتر این طرف و آن طرف بپرم. مجموع باشم و دست از پراکندگی بردارم. همه اینها یعنی چه؟

دقیق دقیقش یعنی که تهران بمانم. تا آخر هفته رسید و دو روزی تعطیل شد کفش و کلاه نکنم و راه خانه پیش نگیرم. بی قراری ها، دلتنگی ها و بی حوصلگی هایم را حوصله کنم. ارتباطم با دوستان قدیمی را حفظ کنم اما بپذیرم که فعلا توش و توانی برای دوستی های جدید ندارم و این تلاش مذبوحانه را که هر بار به ناامیدی ختم می شود بس کنم. آخر هفته ها گوشیم را خاموش کنم بگذارم سر طاقچه. درس و کتاب و دانشگاهم بشود اولویت اول روزهام. پروژه هام را به موقع تمام کنم و یعنی برای هر کدام همانقدر که لازم است زمان بگذارم نه بیشتر، اما حواسم باشد که با هرکدام یاد بگیرم. پیش رفتن خودم را ببینم. از پایان نامه ام و موضوعش نترسم. آستین هام را بزنم بالا و هر چیز که برای پیش بردنش لازم است را یاد بگیرم. این چهره کم رو و بی دست و پا را با نقاب بپوشانم و پایم را کمی از دایره اطرافم بگذارم بیرون. کمتر خوابگاه بمانم و بیشتر بروم دانشگاه. سری به دانشکده برق و مکانیک و همینطور پارک علم و فناوری بزنم. باید بازی کنم و مدرک دوره طراحی بازی ام را بگیرم بلکه خودم را تا گیمرزجم چند ماه دیگر آماده کنم. البته اگر امسال هم برگزار شود. آخ که اگر بتوانم قبل از آن یکی دوتا مسابقه ای که به رشته ام مربوط است را شرکت کنم و اگر برنده هم نشدم اقلا کار تازه ای برای پورتفولیوم دست و پا کنم. بیشتر آشپزی کنم و نگذارم لاغرتر از اینی که هستم بشوم. کتاب بخوانم. تا می توانم کتاب بخوانم و مقاله. تا مرز مردن بخوانم. و بنویسم. هر روز بنویسم. و بِکِشم. هر روز چیزی بکشم. آخ اگر میشد بسازم. هر روز با دستهام چیزی بسازم. چقدر کار دارم من با این دستها. اما باید دست از کوتاه کردن موهایم بردارم. بگذارم بلند شوند و این صورت پسر بچه رنگ پریده توی آینه کمی عوض شود و شاید به خودم نزدیک تر شود. اگر شد سراغی هم از سبد بسکت و باشگاه بگیرم. فعلا اجباری نیست اما اگر بشود خیلی خوب است. خدا را چه دیدی شاید همه اینها شد. حالا همه هم نه تحقق چندتایی هم کلی جای شکر دارد. قانع هستم چرا که به هر حال خدا هم برنامه های خودش را دارد :))

پ.ن: با نام و یاد خدا و استعانت از تمام مقدسات عالم شروع می کنیم نوشتن پایان نامه ارشد را. انشالله که روزی که خیلی دیر و دور نباشد هم به پایان برسد.