روزهای بیکلمه

گیرم حرفی ندارم که بشنوید، یا کلمهای که بخوانید.
اما همیشه یک قاب آبی توی چنتهام دارم که با هم بنشینیم تماشا کنیم و فکر کنیم چطور چنین زیباییای ممکن است؟
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 20:19 توسط دیوآل
|