دیوآل

حضور آدم ها گاه باعث رنج است و گاه باعث تحمل رنج.

 من آمدم که درباره دسته دوم حرف بزنم ولی حالا زبانم را گم کرده ام و می ترسم هرچه بگویم عاجز از توصیف کیفیت حضور این عزیزان، از آب دربیاید. پس عجالتا فقط بگویم که من خیلی، خیلی قدردان حضورشان هستم هر چند که هیچ وقت این حرف را چشم در چشم بهشان نگفته ام. که این هم از شرمندگی و خجالت من است.